روانشناسی

وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي (و گره از زبانم بگشا)

 منظور از عقده  چیست ؟

» عقده: « گره و يا مجموعه به هم پيوندخورده و جوشيده‏اى كه جدا كردن آنها آسان به نظر نمی ‏رسد .       

                                                                      تفسیر مجمع البیان

عقده در معنای لغوی به معنی گره  ،  فشار و ناراحتی ، کینه ،  سرخوردگی  است .

و عقده یا COMPLEX  در روانشناسی به معنای مجموعه یا نظامی از اندیشه ها یا تکانه های مرتبط و دارای بار عاطفی مشترک که تاثیر ی نیرومند و معمولا نا آگاهانه بر نگرش و رفتار دارد

                                             ( مجموعه واژه های مصوب فرهنگستان )

چه زمانی گره از زبان باز می شود ؟

الف – وقتی  بتواتیم صریح فصیح و روشن سخن بگوییم

ب – عقده ها و تکانه ها بر سخن گفتن ما اثر گذار نباشد چنانچه حضرت موسی (ع) از خداوند خواست که عواطف ، نگرش  و تجارب قبلی او از فرعون بر بیان آنچه خداوند از او خواسته تاثیر نگذارد و بتواند بدور از هر کینه و یا فشار روانی پیام خداوند را به فرعون ابلاغ نماید .

صندوقچه ی عقده ها

یکی از تفاوتهای اساسی خانم ها و آقایان اینست که  اغلب خانم ها برای ناراحتی هاغمها و غصه هایشان صندوقچه و گنجینه ای دارند،  که  غم و غصه هایشان را در آن نگه می دارند . این صندوقچه را همیشه با کلیدی  که از نخ ابریشم  ساخته شده و به گردن و همراه خود دارند قفل کرده و چون جان عزیز از آن مراقبت می کنند . و هر بار که ناراحت شدند  ، مجددا در آن را گشوده  و گنجینه خاطراتشان را مرور کرده و بیاد می آورند

و ممکن است به همین دلیل باشد که خانم ها وقتی با همسرشان دچار مشکل شده و از آنها ناراحت می شوند تمامی خاطرات تلخ خود را از روز اول آشنایی مجددا مرور کرده و بخاطر می آورند .

و اغلب مردان  نیز برای  ناراحتی ها غم و غصه هایشان صندوقچه ای دارند  اما بنا بر طبیعت هرگاه که غمگین می شوند و غصه هایشان را در صندوقچه می گذارند  اما خوشبختانه یا متاسفانه کلید آنرا گم می کنند و تقریبا هرگز نمی توانند آنرا پیدا کنند و شاید به همین دلیل باشد که خانم ها همیشه از بی خیالی آنها گلایه مندند

و خدا کند صندوقچه عقده ها مان همیشه خالی باشد یا لااقل یاد بگیریم هر از چند گاهی آنرا خالی کنیم  و محتویات آنرا بیرون بریزیم .آنطور که هیچوقت نتوانیم آنها را پیدا کنیم و آنوقت است که می توانیم حرف دلمان را بگوییم ، همان حرفی را که باید و می خواستیم بگوییم نه حرفها و چیزهایی که دیگر لازم به گفتن آن نیست .

و موسی  (ع) جز این چیزی از خدا نخواست و اگر چنین نمی شد ، وقتی  به نزد فرعون  می رفت می بایست به جای ابلاغ رسالت و پیام الهی از رنج دوری از مادر و خانواده ، کودکان کشته به فرمان فرعون ، رنج و غم بردگی قوم یهود ، آوارگی خود در سرزمین سینا و ....... سخن می گفت و خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل .

لطفا نظرات ارزشمندتان را برایم ارسال کنید

نویسنده : حمید آمالی 13/10/92